No More Learning

20
Now from the Pulpit to the peoples eares,
Whose speech shall send repentant sighes, and teares?
Or tell mee, if a purer Virgin die,
Who shall hereafter write her Elegie?
Poets be silent, let your numbers sleepe, 25
For he is gone that did all phansie keepe;
Time hath no Soule, but his exalted verse;
Which with amazements, we may now reherse.




In obitum venerabilis viri _Iohannis Donne_, sacrae
Theologiae Doctoris, Ecclesiae Cathedralis Divi _Pauli_,
nuper Decani; Illi honoris, tibi (multum mihi colende
Vir) observantiae ergo Haec ego.

_Conquerar? ignavoque sequar tua funera planctu?
Sed lachrimae clausistis iter: nec muta querelas
Lingua potest proferre pias: ignoscite manes
Defuncti, & tacito finite indulgere dolori.
Sed scelus est tacuisse: cadant in moesta liturae 5
Verba. Tuis (docta umbra) tuis haec accipe jussis
Caepta, nec officii contemnens pignora nostri
Aversare tua non dignum laude Poetam.
O si Pythagorae non vanum dogma fuisset:
Inque meum a vestro migraret pectore pectus 10
Musa, repentinos tua nosceret urna furores.
Sed frustra, heu frustra haec votis puerilibus opto:
Tecum abiit, summoque sedens jam monte Thalia
Ridet anhelantes, Parnassi & culmina vates
Desperare jubet. Verum hac nolente coactos 15
Scribimus audaces numeros, & flebile carmen
Scribimus (o soli qui te dilexit) habendum.
Siccine perpetuus liventia lumina somnus
Clausit? & immerito merguntur funere virtus?
Et pietas?
& quae poterant fecisse beatum, 20
Caetera, sed nec te poterant servare beatum.
Quo mihi doctrinam? quorsum impallescere chartis
Nocturnis juvat? & totidem olfecisse lucernas?
Decolor & longos studiis deperdere Soles
Vt prius aggredior, longamque arcessere famam. 25
Omnia sed frustra: mihi dum cunctisque minatur
Exitium crudele & inexorabile fatum.
Nam post te sperare nihil decet: hoc mihi restat
Vt moriar, tenues fugiatque obscurus in auras
Spiritus: o doctis saltem si cognitus umbris. 30
Illic te (venerande) iterum, (venerande) videbo.
Et dulces audire sonos, & verba diserti
Oris, & aeternas dabitur mihi carpere voces.
Queis ferus infernae tacuisset Ianitor aulae
Auditis: Nilusque minus strepuisset: Arion 35
Cederet, & sylvas qui post se traxerat Orpheus.
Eloquio sic ille viros, sic ille movere
Voce feros potuit: quis enim tam barbarus? aut tam
Facundis nimis infestus non motus ut illo
Hortante, & blando victus sermone sileret? 40
Sic oculos, sic ille manus, sic ora ferebat,
Singula sic decuere senem, sic omnia. Vidi,
Audivi & stupui quoties orator in AEde
Paulina stetit, & mira gravitate levantes
Corda, oculosque viros tenuit: dum Nestoris ille 45
Fudit verba (omni quanta mage dulcia melle? )
Nunc habet attonitos, pandit mysteria plebi
Non concessa prius nondum intellecta: revolvunt
Mirantes, tacitique arrectis auribus astant.
Mutatis mox ille modo, formaque loquendi 50
Tristia pertractat: fatumque & flebile mortis
Tempus, & in cineres redeunt quod corpora primos.