Nee puduit truncis
inscribere
vulnera sacris.
Marvell - Poems
31 J
HORTUS.
QuiSNAM adeoy mortale genus ! praecordia versat ?
Heu palmsB, laurique furor, vel simplicis herbae !
Arbor ut indpmitos ornet vix una labores,
Tempora nee foliis praecingat tota malignis ;
Dum simul implexi, tranquillae ad serta quietis,
Omnigeni coeunt flores, integraque sylva.
Alma Quies, teneo te I et te, germana Quietis,
Simplicitas ! vos ergo diu per templa, per urbes,
Quassivi, regum perque alta palatia, frustra :
Sed vos hortorum per opaca silentia, longe
Celarunt plantse virides, et concolor umbra.
O ! mihi si vestros liceat violasse recessus,
Errantly lasso, et vitae melioris anhelo,
Municipem servate novum ; votoque potitum,
Frondosae elves optate in florea regna.
Me quoque, vos Musae, et te, conscie, testor,
Apollo,
Non armenta juvant hominum, Circive boatus,
Digitized by VjOOQIC
312 THE rOEMS
Mugitusve Fori : ded me penetralia Veris,
Uonoresque trahant muti, et consortia sola.
Virgineai quern non suspendit gratia formae ?
Quam, candore nives vincentem, ostrumque
rubore,
Vestra tamen vindis superet (me judice) virtus ?
Nee foliis certare comae, nee brachia ramis,
Nee possint tremulos voces aequare susurros.
Ah I quoties saBvos vidi (quis credat ? ) amantes,
Sculpentes dominae potion in coitice nomen !
Nee puduit truncis inscribere vulnera sacris.
Ast ego, si vestras unquam temeravero stirpes,
Nulla Nesera, Chloe, Faustina, Corynna, legetur ;
In proprio sed quaeque libro signabitur arbos.
O charas Platanus, Cyparissus, Populus, Ulmus !
Hie Amor, exutis, crepidatus inambulat, alis,
Enerves arcus, et stridula tela reponens,
Invertitque faces, nee se cupit usque timeri ;
Aut exporrectus jacet, indormitque pharetrae ;
Non auditurus, quanquam Cytlierea vocarit.
Ncquitias referunt, nee somnia vana, priores.
Laetantur Supcri, defervescente tyi*anno,
Et licet experti toties Nympliasque Deasque,
Arbore nunc melius potiuntur quisque cupita.
Jupitur annosam, neglecta conjuge, quercum
Deperit ; baud aliu doluit sic pellice Juno.
Digitized by VjOOQIC
OF MARYELL. 3hj
Lemniaciim temerant vestigia nulla cubile,
Nee Veneris Mavors meminit, si Fraxinus absit.
. Formosa) pressit Daphnes vestigia Phoebus
Ut fieret laurus ; sed nil qutesiverat uhra.
Capripes et peteret quod Pan By ringa fugaeem,
Hoc erat, ut calamum posset reperirc sonorum.
Nee tu, opifex horti, grato sine carmine abibis ;
Qui brevibus plantis, et Iseto flore, notdsti
Crescentes horas, atque intervalla diei.
Sol ibi candidior fragrantia signa pererrat;
Proque truci Tauro, stricto pro forcipe Cancri,
Securis viol^eque rosseque allabitur umbris.
Sedula quin et apis, niellito intenta labori,
liorologo, sua pcnsa thymo, signare videtur.
Temporis O suaves lapsus !
HORTUS.
QuiSNAM adeoy mortale genus ! praecordia versat ?
Heu palmsB, laurique furor, vel simplicis herbae !
Arbor ut indpmitos ornet vix una labores,
Tempora nee foliis praecingat tota malignis ;
Dum simul implexi, tranquillae ad serta quietis,
Omnigeni coeunt flores, integraque sylva.
Alma Quies, teneo te I et te, germana Quietis,
Simplicitas ! vos ergo diu per templa, per urbes,
Quassivi, regum perque alta palatia, frustra :
Sed vos hortorum per opaca silentia, longe
Celarunt plantse virides, et concolor umbra.
O ! mihi si vestros liceat violasse recessus,
Errantly lasso, et vitae melioris anhelo,
Municipem servate novum ; votoque potitum,
Frondosae elves optate in florea regna.
Me quoque, vos Musae, et te, conscie, testor,
Apollo,
Non armenta juvant hominum, Circive boatus,
Digitized by VjOOQIC
312 THE rOEMS
Mugitusve Fori : ded me penetralia Veris,
Uonoresque trahant muti, et consortia sola.
Virgineai quern non suspendit gratia formae ?
Quam, candore nives vincentem, ostrumque
rubore,
Vestra tamen vindis superet (me judice) virtus ?
Nee foliis certare comae, nee brachia ramis,
Nee possint tremulos voces aequare susurros.
Ah I quoties saBvos vidi (quis credat ? ) amantes,
Sculpentes dominae potion in coitice nomen !
Nee puduit truncis inscribere vulnera sacris.
Ast ego, si vestras unquam temeravero stirpes,
Nulla Nesera, Chloe, Faustina, Corynna, legetur ;
In proprio sed quaeque libro signabitur arbos.
O charas Platanus, Cyparissus, Populus, Ulmus !
Hie Amor, exutis, crepidatus inambulat, alis,
Enerves arcus, et stridula tela reponens,
Invertitque faces, nee se cupit usque timeri ;
Aut exporrectus jacet, indormitque pharetrae ;
Non auditurus, quanquam Cytlierea vocarit.
Ncquitias referunt, nee somnia vana, priores.
Laetantur Supcri, defervescente tyi*anno,
Et licet experti toties Nympliasque Deasque,
Arbore nunc melius potiuntur quisque cupita.
Jupitur annosam, neglecta conjuge, quercum
Deperit ; baud aliu doluit sic pellice Juno.
Digitized by VjOOQIC
OF MARYELL. 3hj
Lemniaciim temerant vestigia nulla cubile,
Nee Veneris Mavors meminit, si Fraxinus absit.
. Formosa) pressit Daphnes vestigia Phoebus
Ut fieret laurus ; sed nil qutesiverat uhra.
Capripes et peteret quod Pan By ringa fugaeem,
Hoc erat, ut calamum posset reperirc sonorum.
Nee tu, opifex horti, grato sine carmine abibis ;
Qui brevibus plantis, et Iseto flore, notdsti
Crescentes horas, atque intervalla diei.
Sol ibi candidior fragrantia signa pererrat;
Proque truci Tauro, stricto pro forcipe Cancri,
Securis viol^eque rosseque allabitur umbris.
Sedula quin et apis, niellito intenta labori,
liorologo, sua pcnsa thymo, signare videtur.
Temporis O suaves lapsus !
