wreccena
wīde mǣrost (Sigemund),
899.
899.
Beowulf
acc.
, _to avenge, wreak vengeance upon, punish_: pret.
sg.
ge-wræc, 107, 2006; hē ge-wræc (i. e. hit, _this_) cealdum cear-sīðum, 2396;
hē hine sylfne ge-wræc (_avenged himself_), 2876; pl. ge-wrǣcan, 2480;
pret. part. ge-wrecen, 3063.
wrecca, w. m. , (_wretch_), _exile, adventurer, wandering soldier, hero_:
nom. sg. wrecca (Hengest), 1138; gen. pl.
wreccena wīde mǣrost (Sigemund),
899.
wreoðen-hilt, adj. , _wreathen-hilted, with twisted hilt_: nom. sg. , 1699.
wridian, w. v. , _to flourish, spring up_: pret. sg. III. wridað, 1742.
wriða, w. m. , _band_: in comp. bēag-wriða (_bracelet_), 2019.
wrixl, st.
ge-wræc, 107, 2006; hē ge-wræc (i. e. hit, _this_) cealdum cear-sīðum, 2396;
hē hine sylfne ge-wræc (_avenged himself_), 2876; pl. ge-wrǣcan, 2480;
pret. part. ge-wrecen, 3063.
wrecca, w. m. , (_wretch_), _exile, adventurer, wandering soldier, hero_:
nom. sg. wrecca (Hengest), 1138; gen. pl.
wreccena wīde mǣrost (Sigemund),
899.
wreoðen-hilt, adj. , _wreathen-hilted, with twisted hilt_: nom. sg. , 1699.
wridian, w. v. , _to flourish, spring up_: pret. sg. III. wridað, 1742.
wriða, w. m. , _band_: in comp. bēag-wriða (_bracelet_), 2019.
wrixl, st.