er nys
som blisfulnesse ?
som blisfulnesse ?
Chaucer - Boethius
and absolut .
and descende?
so doune in-to outerest
? inges and in-to ? ingus empty and wi? -oute fruyt . but as I haue
shewed a litel her byforne . ? at yif ? er be a blisfulnesse ? at be
frele and vein and inperfit . ? er may no man doute . ? at ?
er nys
som blisfulnesse ? at is sad stedfast and perfit. '
(bk. iii. pr. 10, p. 89. )
Omne enim quod imperfectum esse dicitur, id deminutione perfecti
imperfectum esse perhibetur. Quo fit ut si in quolibet genere
imperfectum quid esse videatur, in eo perfectum quoque aliquod
esse necesse sit. Etenim perfectione sublata, unde illud, quod
imperfectum perhibetur, extiterit, ne fingi quidem potest. _Neque
enim ab diminutis inconsummatisque natura rerum cepit exordium,
sed ab integris absolutisque procedens in haec extrema atque effoeta
dilabitur. _ Quod si, uti paulo ante monstravimus, est quaedam boni
fragilis imperfecta felicitas, esse aliquam solidam perfectamque
non potest dubitari.
(_Boeth. _, lib. iii. pr.
? inges and in-to ? ingus empty and wi? -oute fruyt . but as I haue
shewed a litel her byforne . ? at yif ? er be a blisfulnesse ? at be
frele and vein and inperfit . ? er may no man doute . ? at ?
er nys
som blisfulnesse ? at is sad stedfast and perfit. '
(bk. iii. pr. 10, p. 89. )
Omne enim quod imperfectum esse dicitur, id deminutione perfecti
imperfectum esse perhibetur. Quo fit ut si in quolibet genere
imperfectum quid esse videatur, in eo perfectum quoque aliquod
esse necesse sit. Etenim perfectione sublata, unde illud, quod
imperfectum perhibetur, extiterit, ne fingi quidem potest. _Neque
enim ab diminutis inconsummatisque natura rerum cepit exordium,
sed ab integris absolutisque procedens in haec extrema atque effoeta
dilabitur. _ Quod si, uti paulo ante monstravimus, est quaedam boni
fragilis imperfecta felicitas, esse aliquam solidam perfectamque
non potest dubitari.
(_Boeth. _, lib. iii. pr.
